ZZP Servicedesk

De valkuilen van altijd willen helpen

De valkuilen van altijd willen helpen

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email
Van de week stond er een berichtje op de tijdlijn van een Facebookgroep die ik volg dat er een wijkfeest georganiseerd gaat worden en dat ze vrijwilligers zoeken. Mijn allereerste reactie is vaak: 'Leuk! Hoe kan ik helpen?' Maar nu ik bewuster met mijn agenda en tijd moet omgaan, was een andere aanpak natuurlijk gewenst. En ik kan tot grote tevredenheid zeggen dat ik deze keer op een andere manier gereageerd heb. Mijn harde afkickwerk lijkt zijn vruchten af te werpen. Of misschien toch niet?
Blog van Helma Lensen – Aertssen | Goacid
Ik vind het heerlijk om te helpen. Sinds kort organiseer ik bijvoorbeeld strategiedagen voor zzp en mkb-ondernemers. Op zo’n dag help ik ze hun strategie voor de komende periode in kaart te brengen. Vaak zie je dat een blik van een buitenstaander tot leuke inzichten, nieuwe ideeën en efficiëntere werkwijzen kan leiden. Deze worden gefactureerd op basis van Nobelisme. Ik heb er al een keer kort over geblogd en ik was benieuwd hoe dat in de praktijk zou uitpakken.
 

Nobelisme

Nobelisme houdt in dat je na het verlenen van jouw dienst de ander de waarde hiervan laat bepalen. Ondanks dat ik in eerste instantie wat onzeker was, blijken sommige mensen meer waarde te hechten aan mijn dienstverlening dan dat ik ervoor zou vragen. Erg leuk. Uiteraard zijn er ook mensen die op die manier voor twee knikkers hun slag willen slaan, maar zolang het een beetje in balans blijft wil ik dat risico wel lopen.
 

Enorme stap

Die enorme drang om te helpen zorgt er ook voor dat ik vaak vooraan in de rij sta om me aan te melden als vrijwilliger. Of om samen met andere ondernemers iets op te zetten. Zo ben ik voor de ZZP Noord-Holland Facebookgroep bezig met een leuke netwerkavond. Hier heb ik duidelijk aangegeven waar ik wel en geen tijd voor heb. Dat is voor mij een enorme stap. Waar ik in het verleden zou roepen dat ‘ik dat wel even zou doen’, ben ik nu duidelijker in de voorwaarden waaronder ik de organisatie wil helpen. Aan de ene kant vind ik het vervelend om dat aan te moeten geven, aan de andere kant merk ik dat het zowel mij als de anderen meer duidelijkheid en rust geeft. We weten allemaal vooraf waar we aan toe zijn.
 

De kar trekken

Het zomaar roepen dat ik wil helpen heeft me in het verleden vaak in lastige situaties gebracht. Ik zei mijn hulp toe nog voordat ik precies wist wat de werkzaamheden zouden inhouden. Nu hoeft dat in principe geen probleem te zijn, maar het resulteerde er vaak in dat er iemand enthousiast met een idee kwam, ik mijn hulp aanbood en ik uiteindelijk de spreekwoordelijke kar aan het trekken was, omdat de rest eigenlijk niet zoveel zin meer had. Er is me ooit zelfs eens gezegd dat ik alleen maar bij de groep gevraagd ben omdat ze dan zeker wisten dat het project zou slagen. Ik doe namelijk niet aan halve dingen afleveren of halverwege stoppen. Nou die boodschap kwam aan, ik voelde me flink gekwetst en vooral ook boos.
 

Verrassing!

Deze keer heb ik dus niet direct geroepen dat ik ga helpen. Wat ik vervolgens trots aan de Grote Meneer stuurde in een berichtje. Ik kreeg er een virtueel schouderklopje voor. Ik heb er alleen nog even niet bij gezegd dat ik in plaats van mijn hulp zijn hulp heb aangeboden…
MAANDELIJKS DE BESTE TIPS

Meld je hier aan voor onze gratis nieuwsbrief, deze staat boordenvol tips & trucs voor zzp’ers. Zo ben jij altijd op de hoogte en ontvang je alle informatie die jij als ondernemer nodig hebt om te groeien.

Een sluitende rittenregistratie voorkomt een boete. Claim hier je korting op een snelle, makkelijke en geautomatiseerde tool om je ritten bij te houden. Precies wat de Belastingdienst nodig heeft!